زن که باشی

درباره‌ات قضاوت می‌کنند؛

در باره‌ی لبخندت

که بی‌ریا نثار هر احمقی کردی

درباره‌ی زیبایی‌ات

......که دست خودت نبوده و نیست

درباره‌ی تارهای مویت

که بی‌خیال از نگاه شک‌آلوده‌ی احمق‌ها

از روسری بیرون ریخته‌اند

درباره‌ی روحت، جسمت

درباره‌ی تو و زن بودنت، عشقت، همسرت

قضاوت می‌کنند

تو نترس و زن بمان

احمق‌ها همیشه زیادند

نترس از تهمت دیوانه‌های شهر

که اگر بترسی

رفته رفته

زنِ مردنما می‌شوی